Hoi! 

Op de dag dat ik dit schrijf woon ik precíes 2 weken in Athene! Om alvast te beginnen met een cliché: de tijd gaat écht snel als je het leuk hebt. Want dat heb ik zeker! Ik heb de afgelopen 14 dagen zoveel nieuwe mensen leren kennen, kennis gemaakt met andere culturen, veel gelachen en plezier gehad. 

Ik woon met 3 andere meiden uit Nederland in een appartement. Het zijn ontzettend leuke meiden en we kunnen het gelukkig goed met elkaar vinden. Elke zaterdagavond hebben we ‘taartavond’, iets waar ik totaaaaal geen problemen mee heb haha. En het is heerlijk om na een hele dag Engels gepraat te hebben, gewoon even niet te hoeven nadenken hoe je jezelf duidelijk moet maken en gewoon lekker Nederlands kan praten. We wonen met z’n 3en in de buurt Victoria, jammer genoeg een van de mindere buurten van Athene. We moeten dus uitkijken waar we lopen ’s avonds en zeker niet alleen de straat op gaan. Maar in de 2 weken dat ik hier nu ben heb ik me nog geen één keer onveilig gevoeld ’s avonds op straat, gelukkig!

Van dinsdag t/m zaterdag werken we op kamp Eleonas, een half uurtje met de metro van ons appartement vandaan. De dagen starten om 13.30 uur met een meeting met alle vrijwilligers. Er zijn nu zo’n 20  vrijwilligers uit verschillende landen. Veel mensen uit Europa, maar ook uit Azië en de VS. Tijdens de meeting worden de taken verdeeld en de mensen aangewezen die verantwoordelijk zijn voor de activiteiten. Ik heb tot nu toe meegeholpen met zelfverdediging voor vrouwen, little squirrels (educatieve activiteit voor kleuters & peuters), de distributie van de lunch en dinner, sports & games, melk distributie voor baby’s, en naailessen. Ontzettend leuk om te doen! 

Als je helpt bij de distributie van dinner, ben je zo rond 21.00 uur klaar, en maak je dus een behoorlijk lange dag. Ik was de eerste dagen dan ook echt uitgeput aan het eind van de dag. Alle nieuwe (leuke!) indrukken en mensen! Ook moest ik aan het begin behoorlijk wennen aan het ritme. Je bent laat thuis en staat dus ook later op, je hele ‘dagschema’ wordt omgegooid. Gelukkig heb ik daar nu wel redelijk mijn weg in gevonden! 

De mensen in het kamp, ‘residents’ zoals wij ze noemen, zijn erg gastvrij. Ik ben al 2 keer uitgenodigd om te komen avond eten bij een Afghaanse familie. De gastvrouw wilde graag beter Engels leren en omdat ik geen Farsi spreek, moest ze wel Engels tegen mij praten en kon ze het zo oefenen. Haar zus woont in het Vlaamse gedeelte van België en werd gelijk opgebeld om met mij te praten toen ze begreep dat ik Nederlands sprak. 

Er zijn ontzettend veel kinderen in het kamp, zo’n 800 van het totaal aantal mensen van 2000. De meeste van de activiteiten zijn dan ook gericht op de kinderen. De kinderen zijn erg aanhankelijk en spreken verrassend goed Engels! Dat maakt het gelijk ook een stuk makkelijker om met ze te praten en lol met ze te hebben. Alleen al die namen… Er zijn zoooo ontzettend veel Mohammeds en Abdullah’s. Aan het begin wilde ik ze echt onthouden, maar dat heb ik maar opgegeven. In plaats van hun naam zeg ik nu maar ‘Hi sweety!’. Iets wat ze ook niet echt erg vinden. Om privacy redenen kan ik geen foto’s plaatsen van het de mensen in het kamp. Voor veel mensen is het gevaarlijk als er een foto van hun online komt, met daarbij ook nog de locatie van waar ze zijn. 

Zondag en maandag zijn mijn vrije dagen! Op zondagochtend ga ik naar een ICF kerk in de buurt Omonia, 1 metrostation bij ons vandaan. Een gemeente met een Amerikaanse pastor, en dus een Engelse dienst. Erg fijn, want ik kan nog geen woord Grieks en zou een Griekse dienst dus ook totaal niet kunnen volgen. De mensen in de gemeente zijn zo vriendelijk! Ik voelde me gelijk welkom de eerste keer dat ik er was. Op 1e Paasdag vierden we het Heilig Avondmaal, het is fijn om zo te merken dat God door alle grenzen, naties en taalbarrières heen werkt. Na de dienst werd er een lunch gehouden op het dak van de kerk, met een ontzettend mooi uitzicht over Athene! 

Ik heb het tot nu toe heel erg naar m’n zin en voel me hier al echt thuis. Ik had wel verwacht dat ik het leuk zo vinden om in een andere stad te wonen en vrijwilligerswerk te doen, maar zou leuk als dit had ik niet gedacht! Ik houd jullie op de hoogte, daaaaaag! x