Ik zit nu ongeveer anderhalf week in Cikananga, het Rescue Center, en het valt me niks tegen!

De groep vrijwilligers die hier is, is erg aardig en divers en ik kan het goed met iedereen vinden. Ik heb ze leren pesten (het kaartspel) en ik heb leren presidenten. Met kaartspellen en veel lachen komen we de avonden door.

De andere vrijwilligers komen uit Frankrijk, Duitsland en Engeland. Ze zijn allemaal wel een beetje ouder dan ik en hebben ook al meer ervaring met het werken met dieren, maar dat maakt in principe niet zo veel uit.

We beginnen elke dag met werken om 7 uur ’s ochtends tot 11:30. We maken dan vooral het eten klaar voor de dieren, maken alle hokken schoon en geven ze daarna hun eten. Dan hebben we lunch tot 13:00 uur. Dat is elke dag rijst met verschillende groenten, meestal vlees of vis erbij en dan misschien nog tempé of loempia of iets dergelijks erbij. Dan gaan we ’s middags weer verder tot 16:00 uur met verschillende taakjes zoals het voeren van de schildpadden, het schoonmaken van bepaalde hokken of creatief bezig met verrijkingen voor de dieren. Het is hard werk, maar ik vind het ontzettend leuk om omringd te zijn met alle dieren hier; de luipaarden, de beren, de paradijs vogels, alle verschillende soorten primaten, de slow lorisses, krokodillen, enzovoort.

Verder is het leven hier heel relaxt, maar zonder de luxes die ik thuis gewend ben helaas (al vind ik het helemaal niet zo erg). Geen warme douche maar een traditionele bak met koud water dat je over jezelf heen kan gieten. Ook geen wc waar je rustig op kan zitten maar een hurk toilet. Ook niet zo veel privacy want ik slaap in een dorm maar dat hoeft voor mij ook niet zo veel.

Nog iets meer dan een week te gaan. Morgen heb ik een ochtend vrij dus kan ik lekker uitslapen. Dinsdag mag ik mee naar Takokak waar we het regenwoud in gaan om te zien of er ooit gibbons vrij gelaten kunnen worden daar, en met een beetje geluk zien we nog een paar wilde!